Bendeki Varlığının Sebebi Ben,Yokluğunun Sebebi Sensin...

Bana bir ses ver.. O kadar muhtacım ki şuan sesine Bir merhabaya veya nasılsın deyişine Konuş benimle konuş..... Kısık sesinli Seviyorum de yankılansın sesin saatlerce boş karanlık odamda ve o an bitsin hayat ve acımasızca geçen zaman acısın banaöylece donup kalsın... Boş odamda senin suretin ve ben varım... Konuşuyoruz büyük bir gevezelikle yıllarca görüşmemiş konuşmaya aç insanlar gibi Gülüyoruz arasıra kahkalarlave gözlerimizde mutluluk pırıltıları var tıpkı yakamozlar gibi ve uyanmamak için yalvarıyorum tanrıya... Uyanmak ölüm oluyo bana tekrar aynı hasret kaldığı yerden devam ediyo.. Gel şimdi rüyalarıma gerçeklik kat ve beni hayata bağlagerçek yaşama... Bu suskunluğun beni çıldırtacak.Ve ben susacağım dilime ve sana inat.. Sıkıldım hayali muhabbetlerden ve sahte gülüşlerden.. Ve bıktım hasretini gidermek için içtiğim köpek öldüren şaraptan.... " BENDEKİ VARLIĞININ SEBEBİ BENYOKLUĞUNUN SEBEBİ SENSİNŞİMDİ VARLIĞINI ÖZLÜYORUM YOKLUĞUNDA " ve suskunluğunda ölmemeye çalışıyorum bu varoluş savaşında. Hasretinin elinde kocaman bir kılıçsaplıyor durmaran kalbimesavunmasız kaldım hasretinin karşısında ve hasretin beni zincirlere vuruyor karanlık odamdaçarmağa geriyor acımasızca...... Şimdi bir ses versen haykırışlarıma yeniden dirilsem ayağa kalksam ve sana koşsam uçsuz bucaksız çayırlara yalın ayak düşsem yollarına..... O kadar muhtacım ki şuan sesine ve sevgine..........

Tarih: 16:42, 23/12/2008

Yorum yaz